Maar hoe doe je dat nou eigenlijk, au-pair worden?

P1060118Dat is een vraag die mij voor, tijdens en na mijn reis vaak gesteld is. Om heel eerlijk te zijn, het is makkelijker dan iedereen waarschijnlijk denkt!
Tuurlijk, er zijn een aantal organisaties die er bakken met geld voor vragen om een gezin voor je te vinden, waarbij je alsnog zelf je vliegtickets moet betalen en als klapper op de vuurpijl vinden ze soms ook nog eens geen gezin voor je en is al dat geld voor niks geweest. Maar je kan ook zelf het heft in handen nemen en op zoek gaan. Dit vereist wat (zoek)werk en je moet natuurlijk altijd goed op je hoede blijven, maar er zijn genoeg leuke gezinnen te vinden waarbij je hoogstwaarschijnlijk een geweldige tijd zult gaan beleven.

Er zijn ongetwijfeld meer sites waarop je je gratis in kan schrijven, maar ik zal in dit artikel vooral de site behandelen die ik heb gebruikt en mijn ervaring daarmee.
De site waarop ik me uiteindelijk heb ingeschreven is AuPairWorld. Om lid te worden van deze site moet je natuurlijk een persoonlijk profiel aanmaken. Op dit profiel moet je wat gegevens invullen, aangeven naar wat voor gezin je op zoek bent, in welke regio en je schrijft een korte beschrijving over jezelf en over wat jij een gezin te bieden hebt. Tot slot voeg je natuurlijk een aantal leuke foto’s toe, zodat de potentiële gezinnen al een beetje een beeld van je kunnen krijgen.
Als je profiel eenmaal compleet is kan je twee dingen doen:
-Wachten tot een gezin jou profiel op miraculeuze wijze gevonden heeft tussen ongeveer 2 miljoen andere profielen en vervolgens ook nog eens besluit je te schrijven.
-Zelf zo veel mogelijk sollicitaties versturen naar gezinnen die jou aanspreken zodat de kans groot is dat je uiteindelijk jouw ‘perfecte gezin’ zal vinden.
Je ziet het waarschijnlijk al een beetje aan de manier hoe ik hierover schrijf maar ik heb uiteraard voor de laatste optie gekozen. Ik besloot al snel dat ik graag naar Spanje zou willen, omdat ik daar nog nooit geweest ben en ik stond te springen om meer over de Spaanse taal en cultuur te leren. Ook wilde ik graag in de buurt van de zee terecht komen omdat… tsja… ik in de zomer het liefst gewoon altijd een strand zo dicht mogelijk in de buurt wil hebben. Al gauw kwam ik uit bij de regio Catalonië en dan in het specifiek de stad Barcelona. Deze bruisende stad zit vol kunst, cultuur, stranden en een (naar horen zeggen) geweldig nachtleven, dus dat alles sprak mij op z’n zachtst gezegd ‘op zich wel aan.’ In het begin heb ik het maximale aan sollicitaties op een dag verstuurd, naar allerlei verschillende gezinnen in of in de buurt van Barcelona. Al gauw kwamen er een aantal reacties binnen. Sommigen enthousiast, sommigen wat minder omdat ze bijvoorbeeld net een andere au-pair gevonden hadden. Met één gezin klikte het al gauw, wat resulteerde in steeds meer berichten over en weer. Als dit het geval is, is het op een gegeven moment een keer tijd voor de eerste ‘face to face’ kennismaking, via Skype of Facetime uiteraard, want om nou voor een ‘sollicitatiegesprek’ naar Spanje of waar dan ook te vliegen is ook weer zo wat.
Deze kennismaking was erg tof ook al was ik stiekem wel een klein beetje zenuwachtig. Uiteindelijk was de conclusie dat ze de keus hadden tussen mij en één andere au-pair, en dat ze twee dagen later zouden laten horen wie het geworden was. Helaas kreeg ik twee dagen later een berichtje dat ze ons allebei even leuk vonden (jaaaa, ja) maar dat ze toch moesten kiezen en voor de andere au-pair gekozen hebben. Zo’n eerste afwijzing doet misschien een beetje pijn maar de kunst is dan om gewoon keihard door te blijven zoeken. Je hebt er nou eenmaal voor gekozen om het zelf te doen in plaats van het te laten doen door een organisatie voor 600-800 euro, dus dan moet je er ook een beetje voor werken.
Een aantal dagen later kwam ik in contact met een nieuw gezin waar ik niet veel later ook de eerste skype ontmoeting mee had. Dit gezin vond het belangrijk dat vooral de kinderen de keuze maakten, dus de kids mocht ik ook al gelijk de eerste keer ontmoeten. Dit was natuurlijk enorm leuk en ik had er dan ook gelijk een goed gevoel bij. Dit kon wel eens ‘mijn’ gezin worden! Ook dit gezin had de keuze tussen mij en één andere au-pair dus weer werd ik een paar dagen in spanning gehouden. Ik wist dat als dit gezin niet voor mij zou kiezen mijn hart toch wel een klein beetje gebroken zou zijn, maar enfin, ik wachtte het maar weer af. Echter ontving ik een kleine 3 dagen later een inkomende oproep op Skype, waarna het gezicht van een hele blije Spaanse moeder in beeld verscheen die mij vertelde dat hun keus op mij was gevallen. Wat was ik blij. En wat was ik verbaast dat het eigenlijk zo makkelijk was gegaan.

Als je eenmaal een gezinnetje gevonden hebt is het zaak om samen afspraken te maken over de periode waarin je hun au-pair zal zijn, hoe je dagen er daar uit zullen zien, hoeveel vrije tijd je zal krijgen per week en natuurlijk hoeveel je zal verdienen. Het belangrijkste in deze periode en eigenlijk ook daarvoor al is dat je vooral niet bang bent om alles te vragen wat je wilt. In wat voor kamer kom je bijvoorbeeld terecht, heb je een eigen slaapkamer en/of badkamer of deel je deze met de kids? Hoe zit het met het openbaar vervoer in de regio waar je terecht komt? Moet je veel huishoudelijke taken doen? Dit lijken misschien onbelangrijke feitjes maar geloof me, dit soort dingen zijn belangrijk om te weten zodat je voor jezelf een steeds beter beeld kan scheppen hoe je leven er daar uit zal zien.

Als alle afspraken gemaakt zijn is het tijd om een contract op te stellen. Mijn gezin heeft hiervoor het standaard contract gebruikt van AuPairWorld waarop alleen nog een aantal belangrijke details ingevuld hoefden te worden. Als het contract eenmaal van beide kanten getekend is, is het tijd om de vliegtickets te boeken. Dan is alles pas écht rond.
In de tijd die daarna volgt, hoe lang die ook is, is het goed om regelmatig contact te houden met je gezin. Even een kort berichtje sturen om elkaar op de hoogte te houden van jullie levens, even bellen via Skype, het draagt allemaal bij aan het opbouwen van een band, die jullie natuurlijk hard nodig gaan hebben als jullie straks met z’n allen onder één dak leven.

Zou ik het aanraden? Zonder twijfel. Als je goed met kinderen overweg kan, een nieuwe taal wilt leren, een nieuw land en de cultuur van dit land wilt leren kennen, nieuwe mensen wilt leren kennen en boven alles jezelf beter wilt leren kennen is een ‘baan’ als au-pair meer dan aan te raden. Als je vooral heel veel geld wilt verdienen is een baan als au-pair misschien niet echt voor jou weggelegd, want het geld dat je verdient is vooral om van te kunnen leven en leuke dingen van te kunnen doen tijdens je verblijf. Echter is kosten en inwoning wel volledig gratis. Als au-pair wordt je echt een nieuw gezinslid, ten minste, dat is wel de bedoeling. Als het goed is hou je aan een periode als au-pair voor altijd een nieuwe familie over en dat is iets om enorm te koesteren.

Natuurlijk heb ik heel veel geluk gehad met zo’n lief, zorgzaam en tof gezin, want er zijn ook genoeg rampverhalen op internet te vinden van au-pairs die in een horror gezin terecht zijn gekomen, maar laat dit je vooral niet afschrikken. Als je goed zoekt en je een goed gevoel hebt bij het gezin dat je gevonden hebt, ga dit avontuur dan met open armen aan. Een ticket terug naar huis is zo geboekt, mocht het echt helemaal niks blijken te zijn.

Ik hoop dat ik hiermee alle vragen een beetje beantwoord heb maar mochten er nog vragen zijn, stel deze dan gerust!

Follow me with Bloglovin’
Follow me on Instagram

Advertenties

Een kijkje in het leven van Picasso en waar ik gebleven was

picasso

De afgelopen week heb ik even niks van me laten horen want het was nogal een.. bewogen weekje. Het was de laatste week van mijn au-pair avontuur in Spanje en die moest natuurlijk nog even volgestouwd worden met activiteiten! We hebben onder anderen een film met de kinderen opgenomen, in het Engels natuurlijk, als aandenken aan de afgelopen maand. Hiervoor hebben we 3 ‘draaidagen’ gehad waarin we ook het script hebben gemaakt met de kinderen samen. Na het opnemen begint het werk natuurlijk pas echt en het editten heeft me dan ook wat tijd en moeite gekost. Een programma wat steeds afsluit waardoor je alles kwijt bent is niet echt ideaal in zo’n situatie. Maar na 2 nachtjes doorgehaald te hebben was de film af en de première ervan was gelijk mijn afscheidsfeestje. Tijdens dit feestje werd ik voorzien van een fles wijn, een fles olijfolie en twee shot glaasjes met een beschildering van de enige echte Gaudí erop, dus voorlopig kan ik nog even van Spanje nagenieten. Ik denk dat ik me maar ga opsluiten in mijn kamer, een zonnebank aan het plafond hang, salsa muziek opzet en al lurkend van de Spaanse wijn en knagend aan mijn zelfgemaakt ‘pan con tomate’ even net doe alsof ik nooit in dat vliegtuig terug naar Nederland gestapt ben. Niet dat ik er spijt van heb dat ik terug naar Nederland gekomen ben, ik vind het heerlijk om weer bij mijn familie en vrienden te zijn, maar wat is er aan de hand met het weer hier?! Mijn zonnehoed fungeert hier als regenhoed aangezien het net lijkt alsof Nederland een seizoen heeft overgeslagen.
Maar goed, ik mag dan wel weer in Nederland zijn, maar mijn blog blijft voorlopig nog even in de Spaanse sferen want ik heb nog meer dan genoeg te vertellen over deze reis. Een klein tipje van de sluier; de laatste week hebben we niet alleen een film opgenomen, we hebben ook een vliegreisje gemaakt om hele mooie visjes van dichtbij te kunnen bewonderen. 3x raden waar ik geweest ben…

P1050737

Na dit alles benoemd te hebben is het tijd voor het onderwerp waar ik in dit artikel nog het meeste aandacht aan wilde besteden; de heer Pablo Picasso. Deze Spaanse kunstschilder, tekenaar, beeldhouwer, grafisch kunstenaar, sieraadontwerper en keramist heeft in Barcelona namelijk een mooi plekje weten te veroveren en dat mag ook wel. In het zogeheten ‘Museu Picasso’ welteverstaan. Naar mijn mening kan je Barcelona niet verlaten zonder een bezoekje aan dit museum gebracht te hebben. Tenzij je een enorme hekel aan kunst hebt maar laten we wel wezen, hoe kan je nou in hemelsnaam uberhaübt een hekel aan kunst hebben?

Helaas mocht ik in dit museum geen foto’s maken dus ik zal mijn best doen zo beeldend mogelijk te vertellen. Ook is dit natuurlijk des te meer reden om zelf een kijkje te gaan nemen.
In het Picasso Museum in Barcelona maak je een kleine tocht door de verschillende periodes in zijn kunstenaarschap. Dat zijn er nogal wat, ben ik achtergekomen. Hij begon al op zeer jonge leeftijd zijn talent te ontdekken, daar kwam ik in de eerste ruimte wel achter. De schilderijen en tekeningen die hij op 15 jarige leeftijd al maakte lieten mijn mond meermaals openvallen. Zeg maar gerust tot op de grond. Tot nu toe heb ik in musea veel werk van schilders/kunstenaars gezien die door de jaren heen redelijk ‘stabiel’ en in dezelfde stijl bleven, maar Picasso daarentegen is met zijn werk door heel wat verschillende periodes heen gegaan. Dit maakt het museum dan ook gelijk enorm afwisselend en zijn werk erg uiteenlopend. Soms vergat ik echt even dat ik in een museum was met werk van één en dezelfde kunstenaar.

De periodes in Picasso’s werk hebben de volgende namen gekregen:
-Blauwe periode
-Roze periode
-Kubistische periode
-Klassieke periode
-Surrealistische periode
-Abstracte periode
-Latere periode

Als ik me niet vergis is er van elk van deze perioden wel iets te zien in het museum in Barcelona. Helaas is dit op de site niet exact te vinden, dus met zekerheid kan ik het niet zeggen.
Wat ik wel met zekerheid kan zeggen is dat je gegarandeerd een interessante middag zal hebben in dit museum. Naast dat er een groot scala aan kunstwerken te bewonderen is kom je via tekst ook nog eens het één en ander te weten over Picasso’s grootste inspiraties, de plaatsen waar hij gewoond heeft, etc.
Eigenlijk klopt de titel van dit artikel niet helemaal. Het enige wat ik namelijk echt gemist heb is om, naast een kijkje in zijn kunstenaarschap, ook een kijkje in zijn persoonlijke leven te krijgen. Al is het maar een klein beetje, ik werd hier zo nieuwsgierig naar na aanleiding van al zijn werk. Maar misschien mag ik dit niet verwachten van een kunst museum, wie zal het zeggen.

Omdat ik zelf nogal wat moeite heb moeten doen om alles te kunnen vinden in Barcelona en dan met name hoe je ergens met het openbaar vervoer komt, zal ik bij deze de weg naar het Picasso museum even kort toelichten voor de liefhebbers. Vanaf het metrostation ‘Plaça de Catalunya’ (een zeer centraal punt in Barcelona) gelieve de metro naar ‘Urquinaona’ te nemen, dit is lijn 1, de rode lijn. Vanaf Urquinaona stap je vervolgens in metro lijn 4, de gele lijn, en stap je één halte later uit bij ‘Jaume I.’ Vanaf hier is het nog een klein stukje lopen, gelukkig word je tijdens deze wandeling begeleidt door de verschillende bordjes die het Picasso Museum gelijk al aangeven.

Dat was het weer even voor nu. Het is tijd om onder mijn warme dekens te kruipen en de laatste uurtjes slaap van de afgelopen tijd in te halen.

Adíos Amigos!

Follow my blog with bloglovin’
Follow me on Instagram

Vlog: weekend in the Pyrenees Mountains


Since I probably won’t really be able to describe the gorgeous Pyrenees Mountains, where I spend a weekend with my Spanish family and lots of other family and friends of them, I decided to vlog some parts of this weekend to document this trip. You should actually all go there at least one time because it’s such a quiet and peacefull experience you probably won’t be able to forget that quickly. I have to say, I really enjoyed my first time camping in a tent and I’m looking forward to my first time backpacking somewhere in the mountains. Whenever that may be. Anyway, I hope you will enjoy watching the vlog and that I can give you at least a sneak peak of the experience I had there.

Follow me with Bloglovin’
Follow me on Instagram

Vlog: An afternoon at the Montjuïc Mountain

P1050451

I decided to write this short blogpost in English since my travel mate Vilgaile was so sad she couldn’t really read my blog because I write everything in Dutch. Of course, she can use Google translate but we all know that’s not the best option on the internet.
So Vilgaile, this one’s for you, I hope you’re happy you can read this. Just do a little happy dance when you see me, okay?

So, let’s get to the point this post is about. Last week we had some free hours in the evening which we decided to spend on one of the mountains in Barcelona; The Montjuïc Mountain. Here they seem to make something special of every mountain and seriously, an afternoon wasn’t enough to see all the beauty there was on this one. I think you could even spend an entire day here. I decided to practice my vlogging skills and make a little vlog about this experience. I hope you enjoy!

I know my editing skills aren’t the best in the world at this point. However, I’m planning on vlogging some more in the next few weeks so hopefully I can improve a little. Tips, Suggestions or questions are of course always welcome.

Until next time,
Maaike 

Follow me with Bloglovin’
Follow me on Instagram

What to pack? Een weekendje kamperen in de Spaanse Pyreneeën

Aneto vanaf Aigualluts

Bron

Een weekend kamperen in de Spaanse Pyreneeën, dat doet mijn Spaanse gezinnetje regelmatig met hun hele vriendengroep. Aangezien ik nu praktisch lid ben verklaard van de familie heb ik de eer om dit ook een keer mee te mogen maken. Dit wordt dan ook, HOU JE VAST, mijn eerste keer kamperen in een tentje. Hier heb ik helaas nog niet eerder de kans voor gekregen maar dat mag ik dit weekend gelukkig gaan inhalen. Veel meenemen voor deze trip is niet nodig, als je maar de nodige dingen bij je hebt. Vandaag laat ik jullie dan ook zien wat ik meeneem naar een weekend in de Spaanse Pyreneeën, in mijn Eastpack.

P1050483

Van links naar rechts:

Hardloopschoenen (Nike Free Run 4.0), deze zullen zeer goed van pas komen tijdens het beklimmen van bergen, het verkennen van de buurt en alle andere buiten activiteiten.
-Een kleine handdoek, altijd handig als je even een snelle douche wil nemen of nadat je een sprong in de rivier gewaagt hebt.
Tandpasta & Tandenborstel, zéér essentieel.
Mosi-Guard Natural, haal deze stick over je huid heen en de muggen zullen je (als het goed is) zoveel mogelijk met rust laten.
Labello Sun Protect SPF 30, omdat je lippen sneller verbranden dan je denkt.
After bite xtreme; als je dan toch gebeten bent, dan is dit heel handig. Vaak als ik gebeten wordt door een mug of een ander insect groeit dit uit tot één of ander jeukend gezwel, vandaar de keus voor de ‘xtreme’ versie.
-Een grote waterfles. Need I say more? Ik drink werkelijk waar de hele dag door water en hier in Spanje drink ik misschien wel het dubbele van wat ik normaal in Nederland achterover sla. Altijd een fles water bij me hebben is dus wel zo handig.
-Een warm vest. Ook al is het hier in Spanje de helft van de tijd te warm om je tenen te bewegen, in de Pyreneeën kan het ’s avonds nog wel eens koud worden. Een warm vest voor lange zomeravonden of ’s nachts in je tentje is dus wel zo fijn.
-Een basic witte top, dit is meer dan genoeg aan bovenkleding voor een weekendje.
Bikini tijd! Uiteraard gaat de bikini ook mee, want daar leef ik hier zo ongeveer in. In de Pyreneeën komt deze goed van pas als je even in een rivier of beekje wilt gaan zwemmen.
Byron Bay Sun Protect SPF 30. Het grootste deel van de tijd gebruik ik hier factor 50, maar ik heb mij laten vertellen dat factor 30 in de Pyreneeën in principe afdoende is. Kan ik eindelijk weer eens van die heerlijke kokos geur genieten.
Shorts, natuurlijk, hier zal ik waarschijnlijk het overgrote deel van de tijd in rondhuppelen.
-Een sport-BH, omdat deze soms gewoon veel comfortabeler is dan een normale BH, helemaal als je de hele dag actief bezig bent.
-Een externe oplader, al zal ik mijn telefoon waarschijnlijk amper aanraken dit weekend maar goed, voor het geval dat het nodig is… want het is en blijft natuurlijk wel een Iphone.
-Een sportlegging, wederom voor de tijden dat het wat kouder is. Hier zal ik dus vooral ’s avonds en ’s nachts in te vinden zijn.

P1050485

Zie hier.. ingepakt en wel, mijn vertrouwde Eastpack. Natuurlijk gaan ook mijn zonnehoed, zonnebril, kauwgom en Spaanse taalgidsje mee. Ook mijn slippers, camera en onderwater camera gaan natuurlijk mee, al was ik die vergeten op de foto te zetten. Oh en maak je geen zorgen, ik heb ook echt wel schoon ondergoed ingepakt, het leek me alleen niet zo nodig om dat op de foto te zetten.

Adíos Amigos!

Follow me with Bloglovin’
Follow me on Instagram

Easy and simple summer outfit

P1050445

Gisteren besloten we om de Montjuïc te beklimmen, om van het uitzicht over Barcelona te genieten en de bezienswaardigheden te bewonderen. Dit korte tripje heeft veel beeldmateriaal opgeleverd dus waarschijnlijk komt hier binnenkort nog een vlog over online. Als je een heuvel of een berg wil beklimmen kan je dit natuurlijk in een jurkje doen, maar als je echt een goed eind wil gaan wandelen raad ik je toch aan voor een wat makkelijkere outfit te gaan. Met jurkjes heb ik namelijk ook de ervaring dat ze nogal vaak omhoog waaien… moet je niet willen met al die toeristen om je heen, een foto is snel gemaakt. Ha-ha.

Anyways, omdat ik outfit posts altijd tof vind om te zien en ik deze outfit volledig in Barcelona heb gekocht leek het me wel tof om deze met jullie te delen, speciaal voor de fashion liefhebbers onder ons.

P1050423

P1050446
P1050449

Top: Pull & Bear
Shorts: Bershka
Ketting & Horloge: Urban Outfitters
Flip-flops: Ipanema Anatomica

Adíos Amigos!

Follow my blog with bloglovin’
Follow me on Instagram

Wereld van chocolade

P1050350Naast mijn enorme liefde voor de zee, het strand en het zwembad die ik hier vol op kan uitten koester ik (natuurlijk) ook een liefde voor kunst, geschiedenis, muziek en alles wat daarbij komt kijken. Deze liefde komt in Barcelona vooral tot uiting in mijn bezoekjes aan allerlei verschillende musea, want dat zijn er nogal wat in deze stad. Omdat het afgelopen dinsdag Vilgailes verjaardag was besloten we een middagje door Barcelona te struinen, waar we op het chocolade museum stuitten. Need I say more? Wij waren in ieder geval gelijk om. Eenmaal binnen kochten we onze ‘tickets’ die, heel toepasselijk, vormgegeven waren als een chocolade reep met daarop ‘welkom’ in jouw moedertaal.

P1050351

De chocolade geur die ons tegemoet kwam en de smaak van onze chocolade tickets maakte natuurlijk dat we alleen nog maar meer zin hadden om het museum te betreden.
P1050353

Het eerste waar ik tegen aan liep was dit beeld van Messi. Het eerste wat ik dacht was ‘goh, best een grappig beeld, niet heel bijzonder verder’ tot ik me opeens besefte dat het volledig van chocolade gemaakt was… HOE DAN? Het blijkt een beroep te zijn, ‘Chocolate Artist’ is wat je jezelf mag noemen als je andere dingen van chocolade maakt dan de gebruikelijke repen of bonbons. Dit museum staat vol met geweldige kunstwerken, stuk voor stuk volledig bestaande uit.. juist ja, chocolade. Heb je inmiddels al honger gekregen?

Dan is het nu tijd voor een selectie van de (naar mijn mening) tofste beelden uit P1050363dit museum.

P1050381 P1050382 P1050392 P1050397 P1050404

Frozen, Asterix & Obelix, een beeld uit de film ‘Up’ en zelfs BAMBI (!), ze zijn allemaal voorbij gekomen en wat zijn ze allemaal mooi vormgegeven zeg. Ik zou nu echt een keer een chocolade artiest aan het werk willen zien, ben heel benieuwd hoe je zulke beelden kan maken zonder dat de boel tussen door smelt of iets dergelijks. Overigens ben ik ook heel benieuwd hoe het kan dat de beelden in dit museum niet smelten.

P1050376

Het paard moest natuurlijk wel even gevoerd worden.

P1050393

En ik was blij als een kind om Bambi land van chocolade te mogen bewonderen.

Naast al deze indrukwekkende chocolade kunstwerken zou dit museum geen museum zijn als er niet ook nog wat te leren valt.
Door middel van korte films, beelden en tekst leer je hier stukje bij beetje de geschiedenis van chocolade kennen. Waar en hoe is het ontstaan, hoe is het in Europa terecht gekomen, hoe heeft het zich in de loop van de tijd geëvolueerd; alles wat je wil weten is hier wel zo’n beetje te vinden.

De entreeprijs voor dit museum bedraagt 5 euro en het museum mag dan misschien niet enorm groot zijn, maar je kan je hier zeker een middag kostelijk vermaken. Mocht je vervolgens honger hebben gekregen, dan kom je na de uitgang terecht in de chocolaterie, waar je je, mocht je het geld hebben, helemaal misselijk kan eten in de heerlijkste vormen van chocolade.

Follow my blog with bloglovin’
Follow me on Instagram

Nightlife in Barcelona part 1: Mojito club


mojito club bcnAangezien mijn reismaatje en mede au-pair genaamd Vilgaile al 2 jaar salsa lessen volgt, en we allebei wel in de mood waren voor een avondje Salsa in het bruisende Barcelona, besloten we op zoek te gaan naar een toffe salsa club waar we de nacht door konden brengen. Na een tijdje gezocht te hebben kwam ik uit bij Mojito Club BCN, één van de bekendste clubs in Barcelona. Vanaf 23.00 uur kan je hier terecht voor een traditionele salsa club ervaring (kende ik blijkbaar ook niet, uitleg volgt nog..) en vanaf ongeveer 01.30/02.00 uur transformeert alles langzaam naar een club zoals velen deze waarschijnlijk wel zullen kennen; vol dance, house, hip-hop, R&B, etc.

Maar goed, het fenomeen ‘Salsa club’ dus. Ik dacht wel ongeveer te weten wat ik kon verwachten, gewoon lekker een avondje vrijblijvend ‘salsa’ dansen, toch? Vilgaile wist echter daadwerkelijk wat haar te wachten zou staan en liet me dan ook even slikken toen ze de salsa hakken liet zien die ze had meegebracht.
00.00 uur: daar stond ik dan, als een verloren puppy in mijn zomerse outfit met Nikes aan mijn voeten, nooit één salsa les gevolgd en man, wat was het niveau hoog..
Het concept van een salsa club is blijkbaar als volgt: de vrouwen staan in hun mooiste outfits op hun beste hakken langs de kant van de club te wachten tot één van de mannen hun hand pakt en ze ten dans vraagt. Dit is iedere keer aan het begin van een nieuw nummer. Vervolgens trekt iedereen zijn of haar beste salsa skills uit de kast om de ander te verbluffen en een vurige dans met elkaar te delen. Aan het eind van ieder nummer nemen de koppels afscheid van elkaar en worden er nieuwe koppels gevormd.
Vol verwondering heb ik zitten kijken en besefte ik me dat ik écht maar dan ook écht salsa lessen wil gaan volgen. Wat een heerlijk gevoel lijkt het me om zo’n ervaring met al die Spanjaarden te kunnen delen de volgende keer dat ik in Spanje ben.

Na mijn verloren puppy fase vond ik gelukkig wat interessante gesprekspartners waarvan een aantal me zowaar wat van hun salsa skills wilden leren. Toch wil ik iedereen één tip geven: kom niet onvoorbereid naar een salsa club als je echt lekker wil kunnen dansen. Zorg dat je op zijn minst een aantal lessen hebt gevolgd zodat je de basis principes kent en kan gebruiken, dat helpt al een hele hoop.

Tegen tweeën vond de transformatie naar de ‘normale’ club plaats en kon ik gelukkig ook gewoon lekker mijn ‘dans skills’ erop los laten gaan. Zelfs toen was er wonder boven wonder nog iemand die me wat salsa les wou geven, dus gelukkig ben ik er niet helemaal blanco uitgekomen.

Kortom: als je van salsa houdt en een typische bruisende avond in Barcelona mee wilt maken raadt ik deze club dubbel en dwars aan. Als je het salsa gedeelte liever wil skippen zou ik dus iets later in de nacht komen, want ook dat gedeelte is zeer zeker aan te raden. Voor deze club betaal je 13,00 euro om binnen te komen wat misschien wat veel lijkt, maar hiermee krijg je ook gelijk één gratis consumptie. Kleine tip: je kan dus ook een cocktail van rond de 13 euro bestellen, dan heb je je entree geld er alweer uit.

Er zullen zeker meer blogposts verschijnen over het nachtleven van Barcelona zodra ik weer de kans heb gehad één van de vele andere clubs te bezoeken, dus kom zeker een keer terug als je nieuwsgierig bent geworden.

Adiós Amigos!

Beginnende Engels docente

P1050099

‘So, do you feel more like an au-pair or like an English teacher?’ Vroeg mijn half Russisch/half Schotse mede au-pair en (sinds zondag) travel partner in crime, terwijl we met onze horde kinderen langs het zwembad liepen. Tsja, inmiddels een beetje van beide denk ik. Maar naast dat ik iedere dag mijn volledige woordenschat plus handen en voeten inzet om mezelf begrijpelijk te maken voor de kinderen, voel ik me toch ook al een beetje hun grote zus. Een heel natuurlijk verschijnsel als je iedere dag zo intensief met twee kinderen op avontuur gaat en ze iedere ochtend apart Engelse les geeft, denk ik.

Het is intensiever dan ik dacht, vooral omdat ik zelf veel te weinig Spaans kan en de kinderen net te weinig Engels om zichzelf snel te kunnen uitdrukken. Het meisje (Aina, 12 jaar) is echter heel intelligent en leergierig, met haar kan ik alles ondernemen en naast dat kan ik ook al aardige gesprekken met haar voeren. Met handen en voeten en hier en daar wat hulp van Google Translate, maar toch. De jongen (Adria, 15 jaar) is volgens mij ook heel leergierig en kan meer dan hij tot nu toe laat zien, maar hij is tegelijkertijd ook heel zenuwachtig en verlegen, waardoor hij Engels praten het liefst zoveel mogelijk ontwijkt. Toen ik dit de eerste dag merkte ben ik op een heel speelse manier met de lessen begonnen, wat gelukkig een goede uitwerking had. Hij bleek meer te weten dan hij zelf dacht.
Ik hoop dat hij stukje bij beetje steeds meer uit zijn schulp zal kruipen, want ik denk echt dat hij meer Engels kent dan hij nu gebruikt, omdat hij simpelweg niet gewend is om het te gebruiken. Gelukkig is er na de intensieve lessen genoeg tijd om te genieten. Want genieten is toch echt wel het code woord hier in Catalonië. Iedere dag ben ik sowieso één of twee keer in het water en in de zon te vinden, slapen tijdens de siësta zit al in mijn ritme gebakken en het eten…
Oh man, het eten is een hoofdstuk apart. Er is niets maar dan ook niets wat niet lekker was tot nu toe. Ik heb wonder boven wonder zelfs de door mij lang gevreesde oesters geprobeerd, en wat waren ze heerlijk. (dit komt ongetwijfeld voor een groot deel door de bereidingswijze, met witte wijn en knoflook *kwijlt over toetsenbord*)

Het gezin waarbij ik verblijf is echt enorm lief en zorgzaam. Bij aankomst kreeg ik gelijk mijn eigen kamer (plus badkamer en balkon!) toegewezen, waar de wi-fi code al op me lag te wachten. They know what a Dutch person needs I guess.
In eerste instantie waren ze wat huiverig voor het feit dat ik vegetarisch ben, maar vanaf het moment dat ik hier was werd er gelijk volop rekening met al mijn ingewikkeldheden gehouden. Soja melk, havermout, vegaburgers, een koelkast vol heerlijk groente en fruit, aan alles was gedacht. Deze gastvrijheid en zorgzaamheid maakt dat ik me nu hier nu al helemaal thuis voel. Mijn Spaans moet nog hard aan gewerkt worden, want het liefst wil ik zo snel mogelijk gesprekken kunnen voeren met de vader van het gezin en alle andere mensen hier. Daar ben ik dan ook hard mee aan het werk. Iedere avond volg ik braaf Spaanse lessen via het programma ‘Duolingo’ op mijn laptop waarna ik het vervolgens gelijk in praktijk kan brengen.

Afgelopen zondag werd ik ’s avonds meteen meegenomen naar de stad Barcelona, waar ik mijn ogen heb uitgekeken.
P1040973

De eerste stop was de prachtige, vreemde, intrigerende ‘Sagrada Familia.’ Ik ben oprecht benieuwd of ik dit immense gebouw ooit nog zal kunnen bewonderen wanneer het af is. Eigenlijk ben ik vooral benieuwd of het überhaupt ooit af gebouwd gaat worden.
P1040992

We vervolgden onze weg te voet over een ‘rustige’ Las Ramblas, kennelijk kan je hier op een doordeweekse dag helemaal bijna alleen nog maar crowdsurfen om je bestemming te bereiken.

P1050003 P1050004 P1050025 P1050029

Als je vanaf Las Ramblas op een gegeven moment een afslag naar links neemt sta je plotseling middenin de Barrio Gótico, het centrum van de oude stad van Barcelona. Deze wijk is een waar labyrint van smalle straatjes die allemaal uitkomen op pleintjes met musea, kathedralen en andere vaak eeuwenoude gebouwen.

P1050043 P1050059 P1050075P1050016

Uiteindelijk was het natuurlijk tijd voor een heerlijk ijsje bij ‘Giovani.’ Ik koos voor de smaken Cookies & Cream en Cheesecake, waarin echte koekjes en vruchten gebruikt werden. Hierdoor kwam de smaak van het Cheesecake ijs heel dicht bij de kwarktaart van de Hema. (die ze tegenwoordig volgens mij niet meer verkopen..) Ik zal waarschijnlijk de enige zijn geweest met die associatie.

Dat was ‘m dan, mijn eerste verslag vanuit het bruisende en hete Spanje! Er zullen er ongetwijfeld nog velen volgen.

Buenos Tardes Gente!

Vliegen tot de zon komt

  
Terwijl Acda & de Munnik, heel toepasselijk ‘ik ga weg, ik ga lopen, ik ga lopen tot de zon komt’ in mijn oren zingen bevind ik mij momenteel in de lucht, ergens boven Toulouse denk ik. De afgelopen dagen, of eigenlijk weken, zijn een redelijk complexe chaos geweest wat ook heeft gezorgt voor de nodige hersenspinsels en kronkels waardoor van slapen soms weinig terecht kwam. Echter kan ik deze chaos en moeilijke keuzes die achter me liggen maar waarvan ik er ook nog een aantal in het vooruitzicht heb, de komende maand eindelijk even achter me laten. Vanochtend ontving ik al een berichtje van de mama van mijn Catalaanse gastgezin dat ze allemaal enorm uitkijken naar mijn komst en vanmiddag nog eentje waarin ze me alvast voorbereidde op een hitte van maar liefst 37 graden. Heerlijk, laat maar komen die Spaanse warmte. Met een Spaanse taalgids in mijn eastpack en de nodige bikini’s in mijn koffer ben ik helemaal klaar voor dit avontuur. Uiteraard zal ik jullie de komende tijd op de hoogte houden van mijn reis; plekken die ik zal bezoeken, mensen die ik zal leren kennen, eten wat ik zal gaan ontdekken, het zal allemaal voorbij komen. Be prepared!